Skuteczny networking – strategia

Dawniej networking utożsamiany był z utrzymywaniem kontaktów wyłącznie w obrębie osób spokrewnionych czy znajomych. W XXI wieku relacje te bardziej ukierunkowane są na kontakty z  osobami, które łączą pewne zasady czy wartości. Dziś na czoło tych kontaktów wychodzą relacje biznesowe, które są bardzo przydatne na rynku pracy. Networking jest  pomocny w trakcie poszukiwania pracy, rozwoju własnej kariery zawodowej czy swojej własnej działalności.

Bardzo ciekawa publikacją, która traktuje o networkingu jest książka pt. ,,Profesjonalny networking czyli kontakty, które procentują” R.Wendta oraz G.Turniaka.

Można w niej znaleźć m.in. trzy definicje networkingu, a każda z nich odnosi się do innego aspektu utrzymywania relacji. Networking więc to:

I- wymiana informacji, zasobów, możliwości za pomocą sieci kontaktów

II nawiązanie kontaktów w celu rozwoju swojej kariery zawodowej oraz w celach służbowych

III praktyczne zastosowanie socjotechnik na poziomie indywidualnym od dziesięciu przykazań po teorię sieci społecznych.

Jak zaprojektować sieć kontaktów

Według autorów publikacji budowanie relacji zawodowych jest procesem długotrwałym, wymagającym cierpliwości, mającym jeden dany, konkretny cel. Nawiązanie relacji przebiega wieloetapowo. Na początku konieczne jest zdefiniowanie  swoich celów, przykładowo: chcę znaleźć nowa pracę, pozyskać nowych klientów, zaistnieć w branży itp. Powinna temu towarzyszyć refleksja nad możliwościami tj. gdzie można będzie szukać kontaktów, by później móc przygotować konkretną strategię działania.

Cele. Wyznaczanie celów jest tym etapem pracy nad budowaniem kontaktów biznesowych, w którym trzeba pochylić się z długopisem nad kartką papieru. Jak bowiem podkreśla niejeden portal edukacja cele zapisane pozostają na dłużej i pozwalają cały czas mieć przed oczami wizję przyszłości.  Według słynnej metody wyznaczania celów SMART  cele powinny być konkretne, mierzalne, uzgodnione, realistyczne i ograniczone czasowo. Autorzy książki radzą, by na początek zapisać cele z różnych obszarów swojego życia, a następnie wybrać z nich 2-3, które są ograniczone czasowo. Cele powinny być z jednej strony ambitne, by motywowały do działania, a z drugiej realistyczne, gdyż najgorszym rozwiązaniem jest wycofanie się z danego projektu w trakcie jego trwania.  Wśród celów powinny się znaleźć także te bardzo radykalne jak zmiana branży czy pracy, z tym, że decyzję o zrobieniu takiego kroku lepiej podjąć po zbudowaniu pewnego zaplecza, które pozwoli przejść obronną ręką przez ten przejściowy okresie życia.

Planowanie. Każdy z nas funkcjonuje w jakichś kręgach społecznych. Utrzymujemy kontakty zarówno z pojedynczymi osobami takimi jak: krewni, znajomi ze szkoły, studiów, imprez, współpracownicy, szefowie czy sąsiedzi, a z drugiej należymy do różnych grup tworząc pewne społeczności np. w  klubach , stowarzyszeniach, organizacjach religijnych, sportowych itp.

Wendt i Turniak podkreślają, że aby móc wykorzystać w pełni potencjał tkwiący w kontaktach niezbędne jest, aby wszystkie osoby, które znajdują się w twoich kręgach znały cię, wiedziały czym się zajmujesz i miały do ciebie zaufanie. Dlaczego to takie ważne? Bo chętnie pomożemy osobom  z naszego kręgu, o ile jesteśmy pewni, że to nie nadszarpnie naszego wizerunku.

Dalej czytamy, że najlepiej jest  skupić się maksimum na sześciu swoich kręgach, ale co jest jeszcze ważniejsze szukać członkostwa w nowych miejscach np. zapisując się do stowarzyszenia. Warto jednak decydując się na członkostwo w danej organizacji zadać sobie pytanie o to, czy pomoże mi ono w osiągnięciu moich celów, kto już jest jej członkiem.

W networkingu nie ma znaczenia ile osób liczy dana sieć.  Z reguły wystarczy 50, które nas znają i mogą polecić (chyba, że cele, które  chcemy osiągnąć są bardzo radykalne np. przeprowadzka do innego miasta). Zakładając bowiem, że każdy z  naszych znajomych zna kolejne 50 osób, a następny kolejne 50 to tym sposobem liczba kontaktów rośnie nam już do 125 000 kontaktów.

Budowanie strategii działania

Warto się przyjrzeć naszej sieci kontaktów biorąc pod uwagę jej charakter i skuteczność. Autorzy wyróżnili więc:

  • kontakty jednorazowe czyli najczęściej przypadkowo spotkane osoby, z którymi zamieniamy zdanie dla zabicia czasu czy dlatego, że wydają nam się mili. Mimo, że spotkanie odbyło się tylko raz taka znajomość może zaprocentować.
  • osoby z naszego środowiska, czyli mówiąc w skrócie znajomi naszych znajomych, mamy o nich podstawowe informacje i w razie potrzeby moglibyśmy do nich dotrzeć
  • regularne kontakty. Osoby, które spotkaliśmy częściej niż raz, ale charakter tych spotkań jest raczej formalny, utrzymujemy kontakty np. z racji przynależności do jakiejś organizacji, grupy itp.
  • częste kontakty. Znajdują się tu osoby, do których mamy zaufanie, które mogą służyć nam radą, z którymi wymieniamy się poglądami i bez zakłopotania możemy ich poprosić o pomoc.
  • rzecznicy. Osoby, które mogą nas wesprzeć i polecić, co dla nich nie wiąże się z żadnym ryzykiem, gdyż mają do nas zaufanie i wierzą w nasze umiejętności.
  • sprzymierzeńcy. To osoby nam najbliższe, które bardzo dobrze nas znają, razem z nami się śmieją i razem z nami płaczą. Są gotowi nam pomóc w każdej sytuacji.

Mając wiedzę na temat tego, które osoby z naszego otoczenia można by zakwalifikować do konkretnych grup osób warto spojrzeć na nie pod kątem tego w czym mogą one nam pomóc. Są więc wśród nich stratedzy, którzy pomogą opracować plan działania, są osoby dzięki którym będziemy mogli dotrzeć do osób wartościowych biorąc pod uwagę nasz zamierzony cel, są sojusznicy, którzy pozwolą utrzymać brand i wreszcie są mentorzy, na których możemy się wzorować.

Informacje o Renata Nowak

Pracuję jako copywriter i redaktor portalu edukacyjnego Edulider.pl. Jestem młodą osobą zainteresowana wszelkimi formami rozwoju osobistego.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Biznes i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz