Etapy procesu reklamowego

Reklama jest jednym z typów komunikowania masowego, musi więc dostosować swój przekaz do masowego odbiorcy. Aby osiągnąć swój cel, reklamodawcy muszą bardzo skrupulatnie zaplanować reklamę – od wyboru grupy docelowej konsumentów, do poprawnego odbioru przez nich przekazu reklamowego.

Na początku reklamodawców czeka ciężka i żmudna praca, jaką jest stworzenie bazy informacyjnej dla planowania i prowadzenia działań reklamowych. Interesuje ich rynek konsumentów, jakie mają potrzeby, jakie są ich preferencje, jaka kształtuje się wizja przyszłości rynku, który nas interesuje. Trzeba zbadać strukturę społeczeństwa, by wiedzieć, jakie grupy są najbardziej liczebne i wybrać te, które odpowiadają najbardziej jako potencjalni konsumenci. Informacje te można czerpać z rejestrów (np. GUS), monitoringu mediów, można także samemu zlecić odpowiednie badania, co reklamodawcy chętnie robią.

Następnie należy stworzyć treść przekazu reklamowego, a ten musi być podporządkowany możliwościom percepcyjnym odbiorcy. W zależności od typu produktu, czasu czy struktury społeczeństwa, odbiorcy stosują różne modele, które specjaliści od reklamy starali się zbadać, nazwać i na nie reagować w swoim przekazie. Jednym z takich modeli, chyba najbardziej znanym, jest AIDA, będąca skrótem angielskich nazw pojęć: attention (uwaga), interest (zainteresowanie), desire (chęć posiadania), action (działanie). W takim modelu, głównym celem reklamy jest przyciągnięcie uwagi. Trzeba jednak pamiętać, że reklama musi być nie tylko charakterystyczna, ale i skuteczna, a więc musimy identyfikować z nią dany produkt i chcieć go zakupić.

Innym modelem stosowanym przez reklamodawców jest DIPADA, która jest zbitką słów: definition, idetification, proof, acceptance, desire oraz action. Chodzi tu o przedstawienie produktu, jego cech i ceny (definition), ukazanie, że rozwiąże problem, jaki konsument posiada (identification), udowodnienie, że faktycznie produkt go rozwiązuje – poprzez powołanie się na autorytet bądź statystyki (proof), spowodowanie akceptacji i wywołanie uznania dla produktu (acceptance), wzbudzenie chęci posiadania (desire) i wywołanie działania -  kupna (action).

Dobre przygotowanie tych działań to już tylko krok do osiągnięcia celu kolejnego etapu – przekazu reklamy, a więc udostępnienia odbiorcom reklamowanych treści. Niezmiernie istotne jest tutaj ich przyjęcie przez odbiorcę i zrozumienie zgodnie z zamierzonym przekazem reklamodawcy. Niestety zdarzają się czasem pewne bariery dotarcia informacji do odbiorcy.

Mogą być one indywidualne, a więc wynikające z aktualnych potrzeb, lub subiektywne, na które składają wzorce konsumpcji, preferencje konsumpcyjne. Nie bez znaczenia są także babiery psychologiczne – wybory odbiorcy (nie tylko w sprawie kupna produktu, ale nawet samego przeswojenia reklamy) podyktowane są aktualną sytuacją jednostki, jej gustem czy nawet możliwościami zapamiętani i rozpoznawania reklamy. Aby dotrzeć do jak najszerszego grona odbiorców, przed reklamodawcami stoi więc nie lada praca.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Psychologia Reklamy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz